آسانسور، كينه، اره = توهم

خوشمان آمد، واقعا تحت تاثير قرار گرفتيم! فشار امتحانات و آخر ترم باعث شده كه به كل قاطي كنم و چند روزي فضا باشم. 3 تا موضوع زير رو خودتون سعي كنيد كه به هم ربط بديد:

اول از همه اينكه هفته پيش اره 3 رو ديدم و با وجوديكه چندين ليتر خون توش بود و آدمايي بودن كه كل بدنشون مي پاشيدن رو دروديوار و كلي از اين دست صحنه هاي چندش آور ( باضافه 10 دقيقه آخر فيلم كه مفتضحانه تلاش كرده بود كه Jigsaw رو يك فيلسوف نشون بده!)، اما بنابه اين دلايل، بكلي از سري فيلم هاي اره نااميد شدم.

بگذريم، ديروز هم جاي همگي شما خالي، حدود 50 دقيقه توي يه آسانسور بين طبقات 9-8 گير افتاده بودم، تنها. و تقريبا تا يه ربع بعد هيچكس متوجه نشده بود كه من توي آسانسور هستم. چون خودبخود آسانسور رفته بود توي مد Out of Service و همه فكر ميكردن كه در دست تعميره! هر چند كه تقريبا هيچ كس هم توي ساختمون نبود كه بخواد متوجه بشه! چراغهاي توي آسانسور هم هر چند دقيقه يكبار روشن و خاموش ميشد، و من هم بنا به توهم هر لحظه منتظر بودم كه يه نواركاست از يه جا پرت بشه سمتم و وقتي روشنش ميكنم، بگه “…Mehrdad, I want you to play a game” خلاصه اش كه توهم باحالي بود!

امشب هم كه “كينه” با اون غافلگيريهاي معركه اش كلي ملت رو ترسوند (و ايضا ما رو)، بدون اينكه حتي يك صحنه چندش آور نشون بده. به اين ميگن يه فيلم توپ، اگه دلتون واسه ترسيدن تنگ شده، حتما بريد ببينيدش تا از كفتون نرفته.

 

نتيجه اخلاقي از اين همه حرف مفت اينه كه هيچ وقت تمام كارهاتون رو براي روزهاي آخر ترم انبار نكنيد كه اينطوري بريد توي توهم. و نتيجه دومش هم اينه كه تاثير “آخرترم”، معادل با همون قرص اكسه، و حتي بلكه قويتر از اون.