يادداشت هاي نرم افزاري رادمان و وبلاگهاي مهندسي نرم افزار

مدتي است وب را براي پيداكردن وبلاگهاي نرم افزاري جستجو ميكنم. جسته و گريخته وبلاگهايي نيز پيدا كرده ام كه تاحدودي با آنچه درذهنم از يك وبلاگ نرم افزاري متصور بودم مطابقت داشتند، اما الباقي نتايج كاملا گمراه كننده بودند. كلي از آنها آدمهاي تنبلي مثل خودم بودند كه حس تگ زدنِ اصولي به مطالبشون رو نداشتند و مثلا ذيل تگِ “مهندسي نرم افزار”شون همه جور مطلب پيدا ميشد! آموزش RUP و UML و … هم كه تا دلتون بخواد، تماما هم ترجمه.

بررسي نتايج اين ولگرديِ وبگردي بماند براي بعد، اما حداقل حاصلش براي من يافتن وبلاگي بود كه تاحدود زيادي از بقيه متمايز بنظر ميرسيد. رادمان؛ يادداشتهاي نرم افزاريِ “علي واحد” است كه گويا شركتي به همين نام را اداره ميكند. ايده اي راجع به ابعاد احتمالي اين شركت ندارم، مهم برايم اين است كه فردي كه اين نوشته ها را مينويسد با موانع، مشكلات و دغدغه هاي نرم افزار در ايران آشناست (اين را بخوبي از برخي از پست هايش ميشود فهميد) و مهمتر از آن، جرأت ميكند مطالب وبلاگش را در همين زمينه بنويسد. نكته اي كه مرا دوباره يادِ آن عبارت مشهور “كوزه گر و كوزه شكسته” مي اندازد. با قاطعيت ميگويم كه تقريبا تمامي مديران شركتهاي نرم افزاري و كساني كه از “آي.تي-سازي” به كسب درآمد مشغولند، در دنياي واقعي آي.تي (كه همان اينترنت باشد) بدون هويت هستند؛ و احتمالا حداكثر تلاششان در اين زمينه تاسيس يك وبسايت و معرفي شركتشان بوده است. اميدوارم اين امر ناشي از آن نباشد كه هنوز مخفي كردن تجارب و دانش را تنها راه بقاي خود ميدانند، اميدوارم.

همين مطلب درمورد استادان و شخصيتهاي دانشگاهي اين رشته هم صدق ميكند. بغير از برخي از استادان دانشگاه شريف، تقريبا استاد ديگري را نميشناسم كه بصورت فعال به وبلاگ نويسي مشغول باشد، و يا اگر هم هست احتمالا وبلاگش ناشناخته مانده [1].

قصد ايجاد جنبش و يا چيزي شبيه آن را ندارم، اما معتقدم رادمان الگوي خوبي است براي كساني كه توانايي و تجربه اش را دارند، اما به هر دليلي تابحال وبلاگنويس نشده اند. اگر شما چنين فردي هستيد، حداقل يكبار تلاش خودتان را بكنيد. اگر اينقدر استعداد داشته ايد كه در بازار آشفته ايران به بقاي خودتان ادامه دهيد، مطمئنا ميتوانيد بقاي وبلاگتان را هم تضمين كنيد و وبلاگ خوبي داشته باشيد. امتحانش كه ضرري ندارد.

——

پ.ن:

1- درحال تهيه ليستي از اين استادان و وبلاگهاي آنها هستم كه درآينده حتما آن را منتشر خواهم كرد. اگر لينكي داريد، برايم بفرستيد.

2- همه اين پستها را درحالي مينويسم كه هنوز شخصا شارپديا را يك وبلاگ نرم افزاري نميدانم. پرسشهايي همچون “تعريف يك وبلاگ نرم افزاري چيست؟! مخاطب آن تا چه حد حوصله جزييات را دارد؟ متوسط سطح مخاطب آن چيست؟ و …” باعث شده بودند تا در اوايل بصورت جدي در وجود چنين سبكي به زبان فارسي اظهارترديد كنم، اما رادمان شدني بودن اين امر را كاملا اثبات ميكند.

3- معرفي رادمان دليلي بر قبول تمامي ديدگاههاي نويسنده آن از سوي من نيست.