وردپرس.كام؛ محله اي قديمي با خانه هاي مدرن

از همان اول وردپرس.كام برايم تداعي كننده محله هاي قديمي بوده. از آن محله هايي كه وقتي پايت را از خانه بيرون ميگذاري، تا زمانيكه به سركوچه برسي بايد با كلي آدم سلام احوالپرسي كني، با بقال محله چاق سلامتي كني و دستي هم براي سلماني محل كه بيكار جلوي مغازه اش نشسته تكان دهي. از آن محله هايي كه كوچكترين حركتت از نگاههاي كنجكاو اهل محله پنهان نمي ماند. اين محله مثل تمامي محله هاي قديمي، براي خودش قوانين نوشته و نانوشته زيادي دارد كه اگر هركدامشان را زيرپا بگذاري، ديگر صبح ها با چهره خندان اهل محل مواجه نميشوي، حتي اگر كمي گوشهايت را تيز كني ميشنوي كه فردي كه از كنارت ردشد به بغلي اش ميگويد: “اين همونه كه …”.

اما هميشه هم اينگونه نيست، بودن در اين محله ها لذتي دارد كه تا در آن نباشي طعمش را نميچشي، حتي اگر اهل محله هم نيستي، ميتواني بعدازظهر بيايي پاتوقِ بچه هاي محل و دور هم گپي بزني. روبو را ببيني كه با آب و تاب از گلخانه اش ميگويد و گهگاه هم گلايه هايش را. بهمن را كه يه وري به درخت تكيه زده و دفترچه شعرش دردست، پستِ 86578 را دكلمه ميكند و كمي آنطرفتر مزيدي از آخرين دستاوردهاي بشري درجهت بهتر كردن محله خودمان و محله هاي اطراف ميگويد. سروش را چندوقتي است كه نميبيني، مشغله زندگي است ديگر. “زيرخط” هم كه بالاخره آن wwwي مشهورش را از روي تيشرتش برداشت. ديگر از كه بگويم؟! از خاكريزاقتصاد كه مطمئنم بالاخره دستِ بانكِ سركوچه را رو ميكند و ما ميفهميم كه اگر سودش را كاهش دهد به نفعمان است يا به ضررمان. نوبادي هم اسپري دردست دارد روي ديوار شكلهايي ميكشد، هيچكس اما از شكلهايش سردرنمي آورد ولي هرروز بعدازظهر ديوارمخصوصش را سرميزند كه ببيند چيزي اضافه شده يا نه؟! بلاهاي يك زندگي هم از پنجره اتاقش هي پاتوق بچه ها را مي پايد و وقتي به تقويمش نگاه ميكند ميفهمد كه هنوز بايد 385 روز ديگر را در اتاقش سر كند. خيليهاي ديگر هم هستند، خيلي. و همگي آنها را ميتواني بعدازظهرها كه از كنار پاتوق رد ميشوي، ببيني شان و اگر مجالي داشتي گپي هم با آنها بزني.

در مقابل، اجتماعِ افراد در سرويس دهندگان ديگر برايم مانند اين شهركها و آسمانخراشها بوده كه تنها وجه اشتراكشان، ساختماني است كه در آن زندگي ميكنند. كسي همسايه روبرويي اش را بدرستي نميشناسد و حتي شايد براي يكبار هم او را نديده باشد. درعوضِ آن، تو در چهارديواري خانه ات مختاري هركاري انجام دهي؛ موسيقي با صداي بلند گوش دهي، پارتي هاي شبانه برگزار كني و يا حتي مجالس روضه و عزاداري برپا كني! فقط كساني تو را ميشناسند كه مستقيما به خانه ات رفت و آمد دارند، و يا تو به خانه شان ميروي.

در اين ميان، كساني هم هستند كه از محله ها و آسمانخراشهاي فعلي خوششان نمي آيد و خودشان دست بكار ساختن خانه و محله دلخواهشان مي شوند (اينها معادل همان مرفهان بي دردي هستند كه بودجه و زمان كافي براي رسيدن به ايده آلهاي خود دارند !!!)

همانطور كه در انتخاب محله دقت ميكنيم و مثلا برايمان شرق و غرب كلي باهم توفير دارند، وبلاگمان را هم بايد در محله اي بنا كنيم كه متناسب نيازها و خواسته هايمان است. اين را كساني كه چندين بار از يك سرويس دهنده به سرويس دهنده ديگر “اسباب كشي كرده اند” كاملا درك ميكنند. خانه دلخواه شما چه ويژگي هايي دارد؟! تنها توصيه ام اين است كه حتما ليست ويژگيهاي دلخواهتان را با محله جديدتان مطابقت دهيد، و مطمئن شويد كه دقيقا هماني است كه ميخواهيد.

اگر وردپرس را انتخاب كرديد، ازطرف تمامي هم محله اي ها به شما خوشامد ميگويم. به “محله وردپرس” خوش آمديد.

– يك وردپرس نشين

————————

پ.ن:

اين متن بطور غيرمستقيم پاسخ مثبتي است به قضيه “جنبش وردپرس”، آميخته با حسي كه هرروز از ديدن وردپرس به من دست مي دهد. شرمنده كه كمي بيش از حدطولاني شد. به بزرگواري خودتان مي بخشيد. و شرمنده از دوستاني كه نامشان را از قلم انداخته ام.