20 + 1

چند وقتی است که از وبلاگستان بیرون آمده ام و آن را از بیرون نظاره میکنم. نه اینکه فکر کنید از اول این را میخواستم، همینطوری پیش آمد. چند روزی ننوشتم و چند روز دیگر هم تن به نوشتن ندادم، و در عوض هی این گوگل ریدر پر شد از وبلاگهایی که حدس میزدم دنبال کردنشان خالی از لطف نباشد، و اگر حدسم درست از آب نمیامد، unsubscribe میکردم و همینطور الی آخر. اسمش را بگذارید کنجکاوی یا نه، باید اعتراف کنم گاهی اوقات وسوسه میشدم خطوط میان بعضی از وبلاگها را دنبال کنم و حتی کامنتهای چندین پست را پشت سر هم میخواندم. (مناسب‌ترین مثال برای توصیف نتیجه‌اش، زمانی است که یک مسابقه‌ی شطرنج را از بیرون نگاه می‌کنی.) خلاصه این‌که در آستانه‌ی یکسالگی شارپدیا، سفری داشتم به اعماق وبلاگستان‌ِ فارسی.

و اما از آنجایی‌که وردپرس و محله‌ی وردپرس را هنوز هم دوست دارم، یک نکته‌ی کوچک از این سفر را که مرتبط با وردپرس است می‌گویم. یادم می‌آید که مزیدی عبارت “اتمسفر هماهنگ” را برای وردپرس بکار برده بود؛ بنظرم می‌رسد اتفاقی که افتاده این است که این اتمسفر هماهنگ، فضای وردپرس را بیش از حد یکدست کرده است. بدون شک فضای غالب فعلی در وردپرس، WEB2.0 و موضوعات مرتبط با آن است، موضوعی که باعث شده تا یا احتمالا کسانی که قصد نوشتن در این فضا را دارند تعمداً به وردپرس کشیده شوند، و یا اینکه افراد جدیدالورود و یا حتی قدیمی‌ترها را ناخودآگاه به سمت این فضا “هُل”‌ دهد.

نمی‌دانم این غلبه‌ی فضای آی.تی در وردپرس را باید به فال نیک بگیرم یا نه، اما درهر حال عمیقاً احساس می‌کنم وردپرسِ فارسی، تنوع را کم دارد.

بجز موضوعاتی همچون پست‌های روزانه، سرگرمی و آی.تی، بشمارید ببینید چند وبلاگ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، ادبی و امثالهم در وردپرس وجود دارد؟

—

پ.ن: پیش از این‌که برای وبلاگ‌نویسان آی.تی در وردپرس سوءتفاهم پیش بیاد، بر این نکته تاکید می‌کنم که منظورم “افزایش” وبلاگ‌هایی با موضوعاتی بجز آی.تی در وردپرس بوده، و نه “کاهش” وبلاگ‌های آی.تی در آن.