در دنیای کامپیوتر، اگه کسی احتیاج داشته باشه که یه بخشی از عملیات سیستم سریعتر و کارآتر انجام بشه، کل عمیلاتِ اون بخش رو تبدیل میکنه به یه سختافزار یا دستگاهجانبیِ مجزا (Peripheral device). (مثل همین کارت گرافیکِ خودمون که خیلی قبلها وجود خارجی نداشته)، بعد اون سختافزار بتدریج کامل و کاملتر میشه و پردازندهاش قویتر و سریعتر میشه. اینوسط یهو یه نفر تصادفاً متوجه (!) میشه که تازگیا CPUها به اندازه کافی قوی شدن و ضمناً؛ داشتن دو تا پردازنده توی سیستم خیلی هم جالب نیست. درنتیجه بقیه رو متقاعد میکنه که اون سختافزار رو کلاً بیخیال بشن و عملیات رو دوباره با CPU اصلی انجام میدن.
اونطرفِ دنیا، دوباره یه نفر پیدا میشه که احتیاج داره همون بخش از سیستم سریعتر و کارآتر عمل کنه و …
—————-
متن بالا، ترجمه آزادی بود از دیکشنری FOLDOC:
Several iterations of this cycle have been observed in graphics-processor (blitter) design, and at least one or two in communications and floating-point processors. Also known as “the Wheel of Life”, “the Wheel of Samsara” and other variations of the basic Hindu/Buddhist theological idea.
Filed under: سختافزار



استفاده نموديم!