زمانی که مشکلاتِ گوگل ریدر را خودمان حل میکنیم

این اشتراک‌گذاری توی گوگل ریدر از اولش هم برای من مصیبت بود. هروقت که دستم میرفت به سمت دکمه‌ی share، یادم میومد که نصف بعلاوه نصفه‌ای از اون یکی نصفِ همسایگانِ گوگل‌ریدریِ من نرم‌افزاری نیستند و ممکنه با تشریکِ (*) این لینک وقتشون رو هدر داده باشم.

تیم توسعه‌ی گوگل ریدر هم که ماشاالله همه تنبل! 2 سال طول میکشه تا یه چیزِ جدید رو بهش اضافه کنن! در حال حاضر همه کاربرانش متفق‌القول هستند که گوگل ریدر (حداقل) 2 تا چیز اساسی رو کم داره:

1- امکانِ تشریک برای یک یا چند فردِ خاص.

2- حذف آیتم‌هایی که بیش از چندبار تشریک شده‌اند (نبودن این ویژگی واقعاً فاجعه است! هیچ میدونید تا حالا چندبار شده که یک مطلب رو تا نصفه بخونم و تازه یادم بیاد که اینو قبلاً یه جایی دیدم؟!)

من هم مجبور شدم یه تگِ جدید توی گوگل ریدر درست کنم و مطالب نرم‌افزاری-برنامه‌نویسی رو بصورت دستی تگ بزنم و نهایتاً اون تگ رو عمومی کنم.

این هم لینکش: مرتبط با برنامه‌نویسی و نرم‌افزار

سوال اساسی: چرا وبلاگستانِ فارسی زبان اینقدر گوگل ریدر رو دوست داره؟

——–

* از نوشتن share بصورت شیر خوشم نمیاد، از طرف دیگه معادل به اشتراک گذاری هم یه جورایی طولانیه؛ حتی اگه تشریک اینجا معادلِ مناسبی نباشه، باز هم از هیچ‌چی بهتره.