حق با شماست ، شايد متن هاي شرکت های ایرانی آنطور هم که ما فکر می کنیم ارزشمند نباشد. اما صاحب یک پيکان مدل 48 هم راضی به دزدیده شدن ماشینش نیست. شايد Open Source مشکل را حل کند. اما من شخصا با مشکل خیانت در خدمات پس از فروش مواجه شدم. یعنی اينکه به جای شرکت با مشتریان ، قرارداد خدمات پس از فروش می بست و البته نسبت به شرکت تخفيف خوبي هم مي داد. آيا Open Source اين مشکل را حل مي کند ؟

فقط این خانواده‌ی فرضی نیستند که دچار این قضیه هستن،
اگه دقت کنی این الگو رو خیلی جاها می‌بینی …
«آبرو»، «حرمت خانواده»، «ارزش رفاقت»‌، «حس وطن‌دوستی» و خیلی مفاهیم مشابه، واژه‌هایی هستند که ما برای توجیه سکوت دربرابر ظلمی که بهمون می‌شه ازشون استفاده میکنیم؛‌ تا آخرین قطره‌ی جان!

حتی در مواردی که قانون بخوبی میتونه ازمون حمایت کنه، باز هم ترجیح میدیم یکی از همون واژه‌ها رو استفاده کنیم و در نتیجه به ظالم اجازه میدیم یه بار دیگه (و شاید هم بارها) به زورگویی خودش ادامه بده.

نگاه کن ببین حکومت چقدر زیبا از این نقطه ضعف ما استفاده میکنه و حتی اگر کسی هم پیدا بشه که بخواد اعتراضی کنه،‌ یکی از همون واژه‌ها رو چنان برسرش میکوبن که هم خودش و هم ما یادمون بیافته که در حال حاضر چه چیزهایی مهم‌تر هستند و چه چیزهایی پیش پا افتاده و جزیی!!!

1- بيمه و حقوق و مزاياي مکفي نه تنها حق برنامه نويس ، بلکه حق هر کارگر و دانشگر است. اگر يک کافرما چنين حقوقي را پرداخت نکرد، قطعا ظلم کرده است. همچنين پرداخت بيمه از طرف کارفرما اجباري بوده و قطعا عدم پرداخت آن غيرقانوني است و راه اداره کار براي کارمند باز است.
2- من فکر مي کنم که هيچ کارفرمايي ، هيچ کارمند و يا برنامه نويسي را به زور و تهديد به استخدام در نمي آورد، بنابراين در ابتدا يک “توافق ” دو طرفه مبني بر رضايت طرفين صورت مي گيرد، اگر حقوق کم است و يا بيمه وجود ندارد، احتمالا در ابتدا توافق بر اين قرار گرفته و اگر کارفرما از قرارداد تخطي کرده، راهکار قانونی شکايت به اداره کار وجود دارد. پس بنابراين دزدي و خيانت نمي تواند دليل قانع کننده اي باشد و اگر شما روز اول بر همين حقوق کم توافق کرده ايد که ديگر متن دزدي ،خيانت در امانت محسوب مي شود و مستوجب کيفر.
3- حال اگر کارشناس(نما) هم بيمه بود و همه حقوق مکفي ( و بر اساس قرارداد ) مي گرفت، آنوقت دزدي هم کرد(آن هم براي ماهي 100 هزار تومان) و متن برنامه را در اختيار ديگران قرارداد و به جاي شرکت، رفت قرارداد پشتيباني امضا کرد، شما اسم اين را چه مي گذاريد ؟ من به اين کار مي گويم خودفروشي!

دوست عزیز، واقعاً متاسفم که متن من شما رو اینقدر عصبانی کرده. اما دلیل عصبانیت بیش از حد شما رو هم متوجه نمیشم.

حتی اگر تمامی دلایل شما هم درست باشه، باز هم نمیشه به استناد اونها، این عمل برخی افراد رو مجاز دونست.

قرار بود این نوشته یک بخش دیگر هم داشته باشه که از دید برنامه‌نویس به این قضیه نگاه میکرد؛ که امیدوارم اون نوشته رو هم توی وبلاگ قرار بدم.

اگر روی این موضوع حرفِ ناگفته‌ای دارید، خوشحال می‌شم اون رو بشنوم؛ چه توی وبلاگ خودتون و چه اینجا توی کامنت‌ها.

ببین دوست من بحث این نیست که اخلاقیات پوسیده هست.

به برنامه نویس رو تو ایران میان استخدام می کنن ، بیمه که

نمی شه ، 6 روز هفته روزی 8 ساعت ازش کار می کشن و در

نهایت می خوان بهش 300 هزار تومن هم بدن (حالا بیشتر هم)

انتظار داری طناب اخلاقیات سالم بمونه ؟

اگه با برنامه نویس درست رفتار بشه و مدیر محترم یه خورده

مدیریت بلد باشه و نه همینطور الله بختکی شده باشه مدیر

می فهمه که برنامه نویس یه کارمند اطلاعات هست و نباید

مثل یک کارمند عادی باهاش برخورد کرد.حس اعتماد ، امکانات

مناسب و هزار تا چیز دیگه . این بحث سفته و اینجور چیزها رو

لطفآ برید برای حاجی بازاری ها مطرح کنید نه یک نفر یک داره

کار علمی می کنه ؟! از دست این متن شما بشدت عصبی

شدم ….